کتیبه طلایی داریوش آب شد تا «پیکان» خریده شود
روایت آب شدن کتیبه 2500 ساله داریوش هخامنشی
یکی از ارزشمندترین یادگارهای زرین هخامنشی، کتیبهای طلایی منسوب به داریوش بزرگ، سالها پیش در سکوت و ابهام ناپدید شد؛ روایتی تکاندهنده از آب شدن یک لوح ۲۵۰۰ ساله تاریخی برای خرید یک خودروی پیکان که هنوز پرسشهای بیپاسخ بسیاری را پیشروی دوستداران میراث فرهنگی و بازار طلا قرار داده است.
پروانه کاوسی(خبر نگار)
1404/12/07 | 06:12
به گزارش سایت اخبار طلا و جواهر گلدنیوز؛ماجرای از دست رفتن یکی از کتیبههای طلایی هخامنشی، از تلخترین اتفاقاتی است که برای آثار تاریخی ایران رقم خورده است. داستان به تابستان سال ۱۳۱۲ و کاوشهای تختجمشید بازمیگردد؛ زمانی که «ارنست هرتسفلد» باستانشناس آلمانی و سرپرست حفاریها برای تأمین بودجه راهی آلمان شده بود و دستیار او، «فردریک کرفتر»، فرصت یافت فرضیهای قدیمی را بیازماید. کرفتر با مشاهده حفرههایی در دیوارهای کاخ آپادانا و مقایسه آنها با نقاط قرینه، دستور حفاری داد و به این ترتیب، گنجینهای کمنظیر از دل خاک بیرون آمد، چهار لوح ارزشمند، شامل دو کتیبه طلایی و دو کتیبه نقرهای، هرکدام به طول ۳۳ سانتیمتر، با نوشتههایی از داریوش اول به سه خط پارسی باستان، بابلی و عیلامی.
کشف گنجینه زرین در دل تختجمشید؛چهار لوح زرین و سیمین با فرمان داریوش
این کشف تاریخی با حضور «محمدتقی مصطفوی» باستانشناس ایرانی ثبت شد و چهار لوح زرین و سیمین بهعنوان اسنادی بیهمتا از گستره امپراتوری هخامنشی شناخته شدند. پس از بازگشت هرتسفلد، این الواح به رضاشاه تحویل داده شد؛ دو لوح به موزه ملی ایران رفت و دو لوح دیگر مدتی نزد رضاشاه باقی ماند و بعدها برای نمایش عمومی به موزه برج شهیاد (آزادی کنونی) منتقل شد و پس از انقلاب به مخزن موزه ملی سپرده شد.
آغاز ابهام؛ دو لوح طلایی کجا رفتند؟
سالها بعد اما، ابهام بزرگی شکل گرفت. در اواخر دهه ۷۰، هنگام ساماندهی کتیبههای موزه ملی ایران، مشخص شد تنها دو لوح در خزانه وجود دارد و دو لوح دیگر مفقود شدهاند. پیگیریها به «نصرتالله معتمدی»، باستانشناس و مدیر پیشین موزه ملی در اوایل دهه ۶۰ رسید. با ورود مأموران آگاهی و آغاز بازپرسیها، معتمدی لوح نقره را تحویل داد اما درباره لوح طلایی اعتراف کرد که آن را سالها پیش «آب کرده و فروخته است»؛ آن هم به گفته خودش به بهای حدود یک میلیون تومان برای خرید یک خودروی پیکان.
اعتراف تکاندهنده؛ ذوب طلای ۲۵۰۰ ساله
این اعتراف، جامعه باستانشناسی و دوستداران میراث فرهنگی را در شوک فرو برد؛ اینکه چگونه ممکن است یک باستانشناس، کتیبهای طلایی با قدمت ۲۵۰۰ ساله را ذوب کند. هرچند برخی هنوز احتمال خروج این لوح از کشور را مطرح میکنند و معتقدند روایت «آب شدن» شاید تلاشی برای پنهانسازی حقیقت بوده باشد، اما آنچه قطعی است، این است که امروز چهار لوح زرین و سیمین داریوش دیگر کامل نیستند و یکی از ارزشمندترین آثار طلایی تاریخ ایران برای همیشه از دست رفته است.
کتیبه طلا داریوش
اخبار مرتبط
نظرات
دیدگاهی ثبت نشده نظر تو چیه؟
برترین مطالب
لیست قیمت
نظری ثبت نشده