نمادهای مصر باستان در جواهرات مدرن

در این گزارش که به همت گروه آموزش وپژوهش گلدنیوز آماده شده است ؛ با جدیدترین جواهراتی آشنا میشویم که از نمادها و استایل های مصر باستان در طراحی آنها استفاده شده است. چهره‌های اساطیری و طلسم‌هایی که برای محافظت از آن‌ها استفاده می‌شود در جواهرات معاصر ارائه می‌شوند. طراحان در حال دمیدن زندگی و رنگ جدیدی به اسکراب ها و مارها هستند که محبوب ترین نقوش در این روند هستند.

1-سوسک مقدس مصر باستان

اسکراب های مقدس بر اساس نماد مصر باستان سوسک اسکاراب ساخته شده اند. آنها به عنوان یک طلسم محافظ پوشیده می شدند و اعتقاد بر این بود که آنها یکی از قدرتمندترین طلسم ها هستند که نشان دهنده محافظت، دگرگونی و تولد دوباره هستند. طراحان امروزی این نماد را به نسخه‌های طلا و سنگ‌های سخت حکاکی‌شده یا سبک‌های الماس، طلا، منبت و سنگ‌های قیمتی تعبیر داده اند.    

2-مارهای نمادین

در طول تاریخ اولیه، مارها به معنای خیر و شر بودند. اما در دوران مصر باستان، مارها نماد محافظتی فراعنه بودند. اوروبوروس همچنین یک مار افسانه‌ای بود که مار را در حال بلعیدن دم خود نشان می‌داد که نشان‌دهنده چرخه زندگی است: تولد، مرگ و تولد دوباره. از آنجایی که مار پوست خود را می ریزد، نمادی از تجدید حیات نیز بود. امروزه تکرارهای زیادی از مارها وجود دارد که توسط طراحان مستقل ایجاد شده است که همچنین معنایی را که در قرن نوزدهم به وجود آمد، به دست آورده اند: عشق پایدار.              

3-چهره های اساطیری مصر باستان

  برای توضیح وقایع طبیعی به شخصیت های اساطیری در مصر باستان استناد می شد. رژیم های غذایی همچنین قدرت های مختلفی مانند خورشید، هوا، زندگی و مرگ، خوبی و بدی، باروری و برداشت را نشان می دادند. طراحان مدرن تفاسیر خود را بر اساس اهمیتی که هر خدا و الهه در تاریخ داشته اند ایجاد می کنند. [caption id="" align="aligncenter" width="694"] گردنبند مهار آمون با سکه کمیاب و باستانی یونانی-مصری. سکه ای که سر زئوس/آمون را با شاخ قوچ با لهجه الماس نشان می دهد. کل قطعه، از جمله زنجیر، با دست ساخته شده است.[/caption]  

4- مارپیچ در اطراف

  کویل ها. مارپیچ‌ها و دایره‌های بی‌پایان بخشی از هنرهای تزئینی در تاریخ مصر بوده‌اند و طراحان امروزی با هوشمندی و خلاقیت این نقوش را در تمام طبقه‌بندی‌ها به جواهرات تبدیل کرده‌اند.  

5-طرح های بافتی

  طرح های بافتی مانند دانه بندی به هزاره سوم قبل از میلاد برمی گردد. اگرچه این سبک به زرگران اتروسک نسبت داده شده است، اما در واقع در شرق مدیترانه و مصر اختراع شد و بعداً توسط اتروسک ها اصلاح شد. یقه‌های پهن پوشیده می‌شدند و با علاقه لمسی تزئین می‌شدند. طرح‌های مدرن بافت‌هایی را برای یقه‌های پوشیدنی و چوکر با الماس یا جواهرات گرانبها به عاریت می‌گیرند.