تولد یک هاب جهانی طلا

به گزارش سایت اخبار طلا و جواهر گلدنیوز،امارات متحده عربی، به‌ویژه شهر دبی، الگویی منحصربه‌فرد در جهان تجارت طلا محسوب می‌شود. این کشور کوچک، با بهره‌گیری از استراتژی‌های تجارت آزاد، ایجاد زیرساخت‌های پالایش و صادرات مجدد، و جذب نیروی کار مهاجر، موفق شده است در جایگاه یکی از سه کانون اصلی داد و ستد طلای جهان قرار گیرد.

شکوفایی امارات متحده عربی در صحنه جهانی تجارت طلا، بدون تکیه بر ضرب سکه ملی رسمی؛ مطالعه موردی توسعه یک بازار آزاد

سیمای طلا در قلب خلیج فارس؛ از میراث گذشته تا عصر نوین

در امتداد سواحل جنوبی خلیج فارس، جایی که تضاد بین گرمای سوزان بیابان و اوج معماری مدرن شهری مانند دبی مشهود است، فلز زرد همچنان حکمران بلامنازع بازارهای مالی و اجتماعی باقی مانده است. طلا، که در گذشته اساس مهریه‌ها، نماد ثروت خانوادگی و وثیقه‌ای برای تجار بزرگ بود، امروز نیز در برابر نوسانات دلار و قدرت درهم، جایگاه خود را به‌عنوان یک دارایی امن حفظ کرده است.

این گزارش به ریشه‌های تاریخی و ابعاد اقتصادی نقش طلا در امارات می‌پردازد؛ روایتگر داستان تبدیل یک منطقه تجاری کوچک به یکی از مراکز حیاتی جریان جهانی طلا، به‌خصوص از طریق سکه‌ها و شمش‌ها.

گذار از ارزهای خارجی به هویت پولی واحد

پیش از استقلال و تشکیل رسمی امارات در سال ۱۹۷۱، بازار پولی این سرزمین‌ها ترکیبی آشفته از سکه‌های رایج منطقه‌ای بود. سکه‌های عثمانی، ریال‌های سعودی، و روپیه‌های هند و خلیج فارس، ابزارهای اصلی مبادله به شمار می‌رفتند. در آن دوره، طلا بیشتر در قالب سکه یا مصنوعات زینتی در معاملات خانواده‌های بازرگان استفاده می‌شد و کشور فاقد واحد پولی و سکه طلای ملی مشخص بود.

پس از تأسیس دولت فدرال، تمرکز بر ایجاد یک نظام مالی یکپارچه با محوریت «درهم» صورت گرفت. نکته قابل تأمل این است که امارات، برخلاف بسیاری از همسایگانش، هرگز اقدام به ضرب یک سکه طلای سرمایه‌ای رسمی برای استفاده روزمره نکرد. با این وجود، در دهه‌های پس از اتحاد، سکه‌ها و به‌ویژه شمش‌های طلا نقشی محوری در ذخایر مالی، تجارت برون‌مرزی و سرمایه‌گذاری‌های شخصی ایفا کردند؛ نقشی که مستقیماً با ظهور دبی به‌عنوان یک مرکز لجستیک و تجارت جهانی پیوند خورد.

ستون فقرات تجارت خصوصی: موتور محرک اقتصاد غیرنفتی

رونق درآمدهای نفتی از دهه هفتاد میلادی، امارات را به یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان و توزیع‌کنندگان طلای منطقه تبدیل کرد. دبی با اتخاذ سیاست‌های مترقی شامل مناطق آزاد، معافیت‌های مالیاتی سنگین و تسهیل مسیرهای تجاری، ظرف مدت کوتاهی به قطب اصلی خرید، پالایش و صادرات مجدد (Re-exportation) طلا تبدیل شد.

در این دوره، شمش‌ها و سکه‌های طلا ابزار اصلی سرمایه‌گذاری و تجارت برای جمعیت بزرگی از بازرگانان مهاجر (به‌ویژه از هند، پاکستان و ایران که در بازارهای دیره فعال بودند) گشتند. این توسعه اقتصادی نشان می‌دهد که اگر نفت شریان مالی دولت را تأمین کرد، طلا به‌عنوان سوخت اصلی بخش خصوصی و اقتصاد مبتنی بر نیروی کار مهاجر عمل نمود.

دیره؛ ریشه‌های تاریخی بازار طلا

بازار مشهور طلای دیره در دبی، که ریشه‌های آن به دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ باز می‌گردد، همچنان به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین و فعال‌ترین مراکز تجارت طلا در جهان شناخته می‌شود. در این منطقه پر جنب و جوش، سکه‌های طلای قدیمی‌تر مانند سکه‌های هندی، سعودی، و بریتانیایی (سووِرین) به وفور معامله می‌شدند و بعدها سکه‌های یادبود امارات نیز به این مجموعه اضافه شدند. دیره نقطه تلاقی سنت‌های زرگری عربی با تقاضای عظیم بازرگانان شبه‌قاره هند بود.

استراتژی منحصر به فرد امارات: کلکسیونی، نه سرمایه‌گذاری انبوه

نکته متمایزکننده امارات نسبت به کشورهایی مانند عربستان سعودی یا ترکیه این است که این کشور تمرکز خود را بر ضرب سکه سرمایه‌ای با حجم بالا قرار نداد. با این وجود، از دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، دولت مجموعه‌ای از سکه‌های یادبود با ارزش نمادین منتشر کرد. این سکه‌ها شامل یادبودهای تأسیس اتحاد (۱۹۷۱)، سال‌های سازندگی ملی، و همچنین سکه‌های اختصاصی بانک مرکزی برای رویدادهای مهم بوده‌اند. این سکه‌های یادبود عمدتاً کارکرد کلکسیونی، نمادین و هدیه را دنبال کرده‌اند و نقدشوندگی خوبی در بازارهای منطقه‌ای دارند، اما در معاملات روزمره جایگاه سکه‌های سرمایه‌گذاری بین‌المللی را نگرفته‌اند.

جایگاه امارات در قرن بیست و یکم: غول تجارت طلا

بر اساس آمارهای شورای جهانی طلا و داده‌های رسمی دبی، امارات اکنون در رده سه مرکز برتر تجارت طلا در سطح جهان قرار دارد. سالانه صدها تُن طلا در قالب شمش، سکه، طلای خام و مصنوعات فاخر از این کشور وارد و صادر می‌شود و بخش عمده‌ای از آن به سمت بازارهای پرتقاضای هند، عربستان، ایران و اروپا هدایت می‌گردد.

در سطح خرد و خانگی، طلا همچنان یکی از اصلی‌ترین روش‌های حفظ ارزش برای شهروندان و مهاجران است. رایج‌ترین شیوه‌های سرمایه‌گذاری شامل خرید شمش‌های ۲۴ عیار، و همچنین سکه‌های بین‌المللی معتبر نظیر کروگراند، سوورین و برگ افرا (Maple Leaf) است. گزارش‌های منطقه‌ای تأیید می‌کنند که بازار شمش و سکه امارات یکی از نقدشونده‌ترین بازارهای کل منطقه خلیج فارس به شمار می‌رود.

همزیستی طلا با فرهنگ و اقتصاد مدرن

در بافت فرهنگی امارات، طلا دارای اهمیتی دوگانه است: برای جامعه سنتی، طلا در مراسم ازدواج و جشن‌ها یک هدیه اساسی است؛ برای مهاجران، ذخیره‌ای قابل حمل و مطمئن محسوب می‌شود؛ برای تجار، ابزاری حیاتی برای پوشش ریسک‌های ارزی است؛ و برای نهادهای مالی، پشتوانه‌ای ارزشمند. این ترکیب بی‌نظیر از سنت‌های ریشه‌دار، سیاست‌های تجارت آزاد، و تکیه بر اقتصاد مبتنی بر نیروی کار بین‌المللی، تضمین کرده است که طلا همچنان عنصری جدایی‌ناپذیر از زندگی اقتصادی و اجتماعی امارات باقی بماند.

انتهای پیام/