سلامت روان کارکنان در بحران

به گزارش سایت اخبار طلا و جواهر گلدنیوز،داده‌های فعلی در محیط‌های کاری تصویری نگران‌کننده را ترسیم می‌کنند: یک نفر از هر پنج کارمند احساس می‌کند که شغلش به سلامت روانش آسیب می‌زند، و بیش از ۴۰ درصد از استرس شدید شکایت دارند. با این حال، به جای استعفا، کارکنان دچار پدیده‌ی «چسبیدن به شغل» شده‌اند؛ مقاومتی ناشی از ترس‌های اقتصادی و عدم اطمینان شغلی، نه علاقه واقعی به کار.

مدیران نباید این سیگنال‌ها را نادیده بگیرند، زیرا نارضایتی رو به رشد، مستقیماً بر انگیزه، تعهد و تلاش کارکنان که موتور محرک رشد سازمان هستند، تأثیر می‌گذارد. برای مقابله با این فرسودگی فراگیر، مدیران باید تمرکز خود را بر ریشه‌یابی مشکلات بگذارند.

چرا تیم شما کلافه است؟ اولویت‌بندی و حذف موانع سرعت‌گیر

اولین گام برای مدیر این است که بپرسد: بزرگ‌ترین موانع و «کلافگی‌ها»ی تیم من کدامند و برای رفع آن‌ها چه کرده‌ام؟

برداشتن موانعی که کار را سخت می‌کنند، قوی‌ترین راه برای نشان دادن اهمیت دادن به تیم است. اغلب، این موانع در فرآیندهای دست و پاگیر، جلسات بی‌شمار، و اولویت‌های متغیر نهفته‌اند. اگر امکان کاهش حجم انتظارات وجود ندارد، مدیر باید اطمینان یابد که تیم دقیقاً می‌داند چهار کار حیاتی کدامند و مابقی باید به تعویق بیفتند یا حذف شوند. حذف این «گیرهای کاری» ضروری است تا انرژی کارکنان صرف کارهای اصلی شود.

پایان دادن به دیکتاتوری تأیید: قدرت تصمیم‌گیری را به تیم واگذار کنید

پرسش دوم که مدیر باید مطرح کند این است: کدام تصمیمات را من بدون دلیل موجه، در انحصار خود نگه داشته‌ام که تیم من قادر به گرفتن آن‌هاست؟

کنترل بیش از حد و نیاز به تأیید برای هر اقدام کوچک، یکی از بی‌انگیزه‌ترین رفتارهایی است که می‌توان با کارکنان داشت. مدیر باید با دقت مشخص کند که کدام تصمیمات کاملاً در اختیار کارکنان است. حتی در مواردی که پیشنهاد کارکنان اجرا نمی‌شود، صرفِ پرسیدن نظر آن‌ها درباره‌ی فرآیندهای معیوب، این پیام را می‌فرستد که حرفشان ارزشمند است؛ البته اگر مسیر نهایی با توضیحی شفاف همراه باشد.

ارزش استقلال: انعطاف‌پذیری، کم‌هزینه‌ترین مزیت رقابتی

سومین و حیاتی‌ترین پرسش این است: در کدام بخش‌ها می‌توانم انعطاف‌پذیری در شیوه‌ی انجام کار را به جای تحمیل شیوه‌ی خودم اعمال کنم؟

اعطای استقلال، یکی از مؤثرترین و کم‌هزینه‌ترین راه‌ها برای بهبود حس رضایت شغلی است. این استقلال شامل اجازه دادن به کارکنان برای انتخاب زمان شروع کار (در صورت امکان دورکاری) و اعتماد به مدیریت زمان آن‌ها می‌شود. مطالعات نشان می‌دهند این رویکرد نه تنها بازدهی را افزایش می‌دهد، بلکه مستقیماً به نتایج تجاری بهتری برای شرکت منجر خواهد شد. اگرچه جزئیات انعطاف‌پذیری می‌تواند برای تیم‌های مختلف (مثلاً تیم عملیاتی در برابر تیم اداری) متفاوت باشد، اصل کلی این است: هر کجا که امکان دارد، اختیار را به افراد بدهید.

انتهای پیام/