استخراج ۸۸ درصدی طلا از زباله الکترونیکی با شاخه زردآلو

به گزارش سایت اخبار طلا و جواهر گلدنیوز؛ گسترش استفاده از موبایل، رایانه و تجهیزات هوشمند، حجم زباله‌های الکترونیکی را به‌طور چشمگیری افزایش داده و این زباله‌ها اکنون به یکی از منابع ثانویه مهم برای استخراج فلزات ارزشمند تبدیل شده‌اند. این در حالی است که وجود مواد سمی در این پسماندها، خطر آلودگی شدید خاک، آب و هوا را نیز به همراه دارد؛ موضوعی که اهمیت بازیافت هدفمند و علمی آن‌ها را بیشتر کرده است.

در چنین شرایطی، نفیسه حسن‌زاده از دانشکده مهندسی و علم مواد دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی به‌همراه چهار پژوهشگر دیگر، روشی متفاوت برای بازیابی طلا از زباله‌های الکترونیکی ارائه کرده‌اند. این تیم علمی با الهام از فناوری‌های سبز، به جای روش‌های متداول پرخطر، از ترکیب یک محلول یدید و جاذب نانوبیوچار زیست‌پایه بهره گرفته است.

استفاده از زباله کشاورزی برای جذب طلا

یکی از نکات برجسته این پژوهش، تولید نانوبیوچار از «شاخه‌های هرس‌شده درخت زردآلو» است؛ اقدامی که نشان‌دهنده نگاه اقتصاد چرخشی و تبدیل پسماند کشاورزی به ماده‌ای کاربردی و ارزشمند است. این بیوچار توانسته نقش مهمی در جداسازی و جذب طلا از محلول‌های لیچینگ ایفا کند.

رویکرد ایمن‌تر: لیچینگ غیرسیانیدی

در مرحله نخست، پژوهشگران از فرایند «لیچینگ غیرسیانیدی» استفاده کرده‌اند؛ فرآیندی که بر خلاف روش‌های رایج مبتنی بر سیانید، خطرات زیست‌محیطی بسیار کمتری دارد. در این روش، محلول یدید قادر است طلا را از مدارهای الکترونیکی حل کرده و وارد فاز مایع کند.

راندمان چشمگیر ۸۸ درصدی

نتایج نشان می‌دهد که در دمای ۷۰ درجه سانتی‌گراد، زمان ۵ ساعت و اندازه ذرات بهینه بیوچار، راندمان بازیابی طلا به ۸۸ درصد می‌رسد؛ رقمی که این روش را به گزینه‌ای جدی و قابل‌مقایسه با روش‌های صنعتی مانند رسوب شیمیایی و الکتروشیمیایی تبدیل می‌کند.

سازگار با محیط‌زیست و قابل مقیاس‌گذاری

به گفته پژوهشگران، این روش علاوه بر کاهش هزینه و حذف استفاده از مواد بسیار سمی، از نظر سهولت اجرا نیز مزیت دارد و با کنترل پارامترهایی مانند دما و زمان، می‌توان به کارایی بالایی دست یافت. استفاده از روش بهینه‌سازی «تاگوچی» نیز امکان طراحی شرایط عملی و مقیاس‌پذیر را فراهم کرده است.

گامی مهم در بازیافت سبز

این دستاورد علمی که نتایج آن در فصلنامه «نانومقیاس» منتشر شده، نشان می‌دهد که با استفاده هم‌زمان از دو پسماند — ضایعات الکترونیکی و زباله‌های کشاورزی — می‌توان روشی کارآمد برای استخراج فلزات گران‌بها ارائه کرد؛ روشی که می‌تواند در آینده مسیر توسعه فناوری‌های سبز و بازیافت پایدار در کشور را هموار کند