کشف حلقه طلا قرون وسطی با «یاقوت کبود تقلبی» در نروژ

به گزارش سایت اخبار طلا و جواهر گلدنیوز؛ این حلقه طلایی که دارای طراحی پیچیده‌ای است و در مرکز آن یک نگین بیضی‌شکل آبی رنگ قرار دارد، در عمق تقریبی ۲.۸ اینچی (حدود ۷ سانتی‌متر) در لایه‌ای از خاک کشاورزی پیدا شد. اگرچه لایه حاوی حلقه مستقیماً تاریخ‌گذاری نشده است، تاریخ‌گذاری شاخه‌ای از درخت صنوبر که در لایه بالایی آن یافت شد، قدمت منطقه را میان سال‌های ۱۱۶۷ تا ۱۲۶۹ میلادی تثبیت می‌کند.

هنر بیزانسی در دستان اشراف نروژی

تحلیل‌های اولیه نشان می‌دهد که پیچ‌های تزئینی بالای حلقه، مشخصه رایج حلقه‌های ساخته شده بین قرون ۹ تا ۱۱ میلادی است. نکته فنی برجسته در این کشف، تلفیق تکنیک‌های ظریف گرانولاسیون (ساخت دانه‌های ریز طلا) و فیلگری (سیم‌کشی فلز) است؛ هنری که از امپراتوری بیزانس به نروژ و اروپا از طریق دودمان کارولنژی منتقل شده بود.

به دلیل ابعاد کوچک آن — با طول داخلی حدود ۵۰ تا ۵۵ میلی‌متر — کارشناسان احتمال می‌دهند این جواهر متعلق به یک زن بوده است.

رمز و راز سنگ آبی: تقلیدی از فضیلت

بزرگ‌ترین معمای این حلقه، سنگ آبی مرکزی آن است. لیندا آسهیم توضیح می‌دهد که این نگین به احتمال زیاد سنگ یاقوت کبود اصل نیست، بلکه قطعه‌ای شیشه تیره آبی رنگ است که به طرز ماهرانه‌ای برای تقلید از یاقوت کبود تراشیده شده است.

این تقلید خود حاوی یک پیام فرهنگی است. در قرون وسطی، یاقوت کبود نماد الهی بودن، پاکی و فضیلت بود و به همین دلیل توسط روحانیون برای نمایش قدسیت و ارتباط با آسمان پوشیده می‌شد. همچنین خاندان‌های سلطنتی این سنگ را به دلیل قدرت‌های محافظتی‌اش در برابر آسیب و بیماری استفاده می‌کردند. ساخت یک بدل باکیفیت، نشان می‌دهد که دارنده حلقه، چه زن اشرافی و چه بانویی از طبقه مرفه، یا خواسته ظاهری از فضیلت را به نمایش بگذارد یا توانایی تهیه نمونه اصلی را نداشته است.

تونسبِرگ در دوران قرون وسطی یک شهر بسیار مهم بود که محل رفت و آمد شاهزادگان، اشراف و روحانیون بلندپایه بود، که همگی توانایی خرید جواهرات گران‌قیمت را داشتند. این کشف، در جریان نظارت باستان‌شناسی بر پروژه‌های مدیریت آب باران شهری صورت پذیرفته است، پروژه‌هایی که بقایای خانه‌های قرون وسطایی و یک خیابان قدیمی را نیز در فصول قبل آشکار کرده بودند.