انباشت طلا در کشورهای تولیدکننده آسیایی؛ طلای آسیا دیگر به لندن نمی رسد

به گزارش خبرگزاری طلا گلدنیوز؛ به نقل از نیکی آسیا (Nikkei Asia)،تولیدکنندگان طلای آسیا اکنون به همان واقعیتی دست یافته‌اند که زمانی قدرت‌های استعماری به آن پی برده بودند: «ارزش واقعی، نه در استخراج و صادرات سنگ معدن، بلکه در تملک و نگهداری فلز نهایی نهفته است». این کشورها با درک این موضوع که بازارهای بین‌المللی سال‌هاست از خروج ارزان‌قیمت مواد خام آن‌ها سود می‌برند، رویکرد «ملی‌گرایی منابع» را در پیش گرفته‌اند.

طلای آسیا دیگر به لندن نمی‌رسد

گزارش‌های میدانی حاکی از آن است که کشورهای تولیدکننده طلا در آسیا دیگر تمایلی به ارسال سنگ معدن خام به پالایشگاه‌های بین‌المللی ندارند و این تغییر استراتژیک، زنجیره تأمین طلا را در لندن و نیویورک با یک تهدید ساختاری روبرو کرده است.

این تغییر پارادایم، به ویژه پس از آن شدت گرفت که تحریم‌های غرب و مسدود شدن دارایی‌های دلاری برخی کشورها، اعتماد جهانی به دلار به عنوان ارز ذخیره را متزلزل کرد و بر جذابیت طلا به عنوان پناهگاه امن افزود.

مثلث طلایی آسیا؛اقدامات عملیاتی در لائوس، اندونزی و چین

کشورهای تولیدکننده با اتخاذ سیاست‌های اقتصادی مشخص، مانع از خروج طلا به شکل مواد خام می‌شوند:

• اندونزی: این کشور اعلام کرده است که از سال ۲۰۲۶، عوارض صادراتی بر طلا را تا سقف ۱۵ درصد افزایش خواهد داد تا تولیدکنندگان داخلی را به سمت عرضه در بازارهای داخلی سوق دهد.

• لائوس: این کشور با تکیه بر «بانک شمش لائوس» که در سال ۲۰۲۴ تأسیس شد، برنامه‌ریزی گسترده‌ای برای پالایش تولیدات داخلی خود در داخل مرزها آغاز کرده است.

• چین: بانک مرکزی چین به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده جهان، بیست و دومین ماه متوالی از خرید خالص طلا را به ثبت رسانده است که نشان‌دهنده اراده پکن برای تقویت ذخایر فیزیکی طلا در مقابل دارایی‌های دلاری است.

آیا طلا ۴ هزار دلار را به عنوان کف می‌پذیرد؟

اگرچه در کوتاه‌مدت، سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو آمریکا و نرخ بهره بالا، فشار فروش بر طلا ایجاد کرده است، اما تحلیلگران معتقدند «ملی‌گرایی منابع» یک روند بلندمدت و بسیار قدرتمندتر از نرخ بهره است. کاهش گردش فیزیکی طلا در بازارهای بین‌المللی، به معنای کاهش عرضه در بازارهای جهانی است.

«گوآلیم یوم»، تحلیلگر ارشد گروه بانکی ANZ در این باره می‌گوید: «اقدامات کشورهای تولیدکننده در آفریقا و آسیا، معادله عرضه و تقاضا را برای همیشه تغییر داده است.»

به‌نظر می‌رسد در حالی که بازارهای غربی همچنان درگیر نوسانات نرخ بهره هستند، تولیدکنندگان آسیایی در حال ساخت «دژ» خود هستند. این یعنی حتی اگر طلا در واکنش به تصمیمات فدرال رزرو اصلاح قیمت داشته باشد، خریدهای استراتژیک بانک‌های مرکزی و محدودیت‌های صادراتی کشورها، کف قیمتی جدیدی را برای فلز زرد تثبیت خواهد کرد که بازگشت به قیمت‌های ارزان را ناممکن می‌سازد.